Wtorkowa sesja na światowych giełdach towarowych pokazała wyraźne rozwarstwienie nastrojów. Podczas gdy rynek energii i kompleks oleistych reagowały na sygnały z Bliskiego Wschodu, sektor zbóż zaczął wykazywać znaczną odporność na czynniki geopolityczne, skupiając się na fundamentach pogodowych.
Najważniejszym wnioskiem z dzisiejszego handlu jest zmiana priorytetów inwestorów w sektorze zbóż. O ile w minionym tygodniu każda informacja dotycząca relacji USA-Iran powodowała gwałtowne wahania cen, o tyle dziś pszenica i kukurydza wykazały dużą niezależność. Mimo drastycznej przeceny ropy naftowej, cena pszenicy w Chicago (ZWK26) wzrosła o +1,67% do poziomu 592-0. Do głosu w końcu zaczęła dochodzić pogoda w USA – rynek nie mógł przejść obojętnie obok raportu USDA, który ocenił stan upraw ozimin jako najgorszy od lat (tylko 34% w stanie dobrym i doskonałym).
Zupełnie inaczej sytuacja wyglądała w kompleksie oleistych, który pozostaje silnie skorelowany z rynkiem energii. Nadzieja na deeskalację konfliktu w Cieśninie Ormuz i utrzymanie rozejmu doprowadziła do krachu na ropie – WTI straciła aż -7,45% (91,70 USD), a Brent -4,45% (94,94 USD). To załamanie bezpośrednio przełożyło się na przecenę rzepaku na MATIF. Kontrakt majowy (XRK26) osunął się o -0,50% do poziomu 500,00 EUR/t, a seria sierpniowa straciła ponad 1%. Dodatkową presję wywierały spadki na soi (ZSK26: -0,37%), napędzane błyskawicznym tempem siewów w pasie upraw w USA.
Rynek zbóż wchodzi w fazę „rynku pogodowego”. Choć globalna nadpodaż pszenicy i konkurencja w końcówce sezonu 2025/26 wciąż studzą zapędy spekulantów, to susza na amerykańskich Równinach staje się obecnie silniejszym argumentem niż ubiegłotygodniowe lęki geopolityczne. W najbliższych dniach to mapy opadów, a nie nagłówki z Bliskiego Wschodu, będą dyktować kierunek dla kontraktów zbożowych.
Andrzej Bąk
Źródło cen: CBoT, Euronext-Paryż
